Strajk załogi kopalni węgla „Piast” w Bieruniu po wprowadzeniu stanu wojennego

36 lat temu, 28 grudnia 1981 roku, zakończył się najdłuższy w powojennym górnictwie strajk, podjęty przez załogę kopalni węgla „Piast” w Bieruniu, po wprowadzeniu stanu wojennego.

Do końca protestu wytrwało ponad tysiąc górników, którzy spędzili dwa tygodnie, od 14 do 28 grudnia, 650 metrów pod ziemią. Odcięto im światło i żywność i straszono ich konsekwencjami za nieposłuszeństwo, z karą śmierci włącznie. Władze rozważały pacyfikację kopalni. Ze względu na podziemny charakter strajku nie był możliwy szturm, jak stało się to w kopalniach Wujek i Manifest Lipcowy, rozważano jednak np. zjazd oddziałów ZOMO pod ziemię lub użycie gazów. Snuto pomysły, żeby za pomocą systemów wentylacyjnych uśpić znajdujących się pod ziemią górników lub sparaliżować gazami bojowymi, by w ten sposób zneutralizować ich opór i podjąć interwencję na dole lub zmusić do wyjazdu.

Tak naprawdę, strajkujący zostali wzięci głodem…